Een heuse Poolse revolutie leek het gister wel, al die Polen in de Kuip. Opzich niet slim, maar redelijk begrijpelijk. Vriend Aleksander de Stuckadoor koopt kaarten voor zijn vrienden, die vervolgens ‘gewoon’ plaats nemen in het thuisvak en wat klappen krijgen. Wanneer Jan de Timmerman een paar kaarten voor zijn vrienden zou kopen voor Poznan-Feyenoord, zou de reactie hetzelfde, dan wel niet heviger geweest zijn.

Waar het mij vooral om gaat is de rol van Feyenoord in het verhaal. Ondanks dat de politie het afraadde (!) om Polen toe te staan in Feyenoordvakken, deed Feyenoord dit dus toch. Een beetje nadenkend mens stopt die Polen in vak E, of EE, tussen de andere Polen in. Maar nee, Feyenoord wilde dat dus niet. De gevolgen zijn bekend.

Pikant detail daaraan is, dat de begeleider van Feyenoord’s buitenlandse spelers, Jan Mastenbroek, nog kwam vertellen dat er zoveel Polen in het vak zaten. Flink staaltje miscommunicatie!

En tja, waarom met een agent praten? Een paar redenen: Puur uit interesse, waarom deden ze niks? Zij zijn toch agent? Een andere reden: Een redelijk oude, onschuldige vrouw met een redelijke Oostblokkerig hoofd, die tenslotte nog voor Feyenoord was ook, kreeg ook een paar rake klappen. Waarom deden ze daar dan niks tegen? Kom op zeg, een oude vrouw, jullie zijn toch agent, of niet dan?!

Het gaat mij dus vooral om Feyenoord’s rol in het verhaal. Over een paar weken staan er weer foto’s op internet etc. en wiens schuld is het uiteindelijk? Juistem, Feyenoord’s eigen schuld.