Woensdag 29 oktober 2008, Het Kasteel, Rotterdam

De enige echte stadsderby van Nederland is vanavond niet alleen een prestige duel. Het is zo vroeg in het seizoen al een heuse zes-punten-wedstrijd, omdat beide teams op dit moment ook concurrenten zijn.

Sparta? Concurrent? Tja, u leest het goed. We kunnen naar de top kijken, maar de waarheid is dat we vijftiende staan en eerst daar maar moeten zien weg te komen. Wij hebben er in ieder geval vertrouwen in. De tweede helft tegen Heerenveen was hoopgevend en wat ik tot nu toe van Sparta heb gezien is nog bedroevender dan Feyenoord.

Met een uitgebreide groep vertrekken we eind van de middag. Bestemming is Rotterdam-west. In een woonwijk van Spangen parkeren we de auto en wat volgt is een wandelingetje naar het stadion. Kon dit maar bij iedere uitwedstrijd ipv al die vreselijke combiregelingen.

Al vroeg zoeken we een plaatsje in de zon in het vak. Zoals ieder jaar bezetten de Feyenoordsupporters de gehele korte zijde op Het Kasteel. Ruim tweeduizend man met allemaal dezelfde gedachte: Vandaag móét er gewonnen worden. In het vak treffen we vele bekenden uit onze omgeving en het maakt de toch al goede stemming er alleen maar beter op.

Wanneer de spelers het veld betreden tonen de Spartanen aan de overkant ons een wreed spandoek. ”Dick Jol tribune” is de, eerlijk is eerlijk, humoristische tekst. Het is naar aanleiding van de editie van vorig seizoen, toen scheidsrechter Dick Jol Sparta de drie punten cadeau deed terwijl Feyenoord veel en veel beter was.

Feyenoord begint sterk. Vol op de aanval en al snel volgen de kansen. Makaay, Fer en Biseswar krijgen de bal er niet in en we denken terug aan vorig jaar, toen Feyenoord ook zoveel kansen miste en verloor. Vlak voor rust breekt Greene (!) door op rechts en geeft Fer een niet te missen kans: 0-1. Wat volgt is totale gekte bij ons. Eindelijk! Maar we zijn nog niet uitgejuicht of het staat alweer 1-1 (buitenspel en overtreding, bedankt Vink!) en met die stand gaan we rusten. Ongelooflijk!
Na rust is er nog steeds één ploeg die echt voetbalt, al is het minder overtuigend dan voor rust. Sparta bijt feller van zich af maar Feyenoord blijft kansen missen. Wij zien dit ook en net als de tweeduizend anderen schreeuwen we Feyenoord vooruit. Minutenlang klinkt het ”We love you Feyenoord” door het stadion. Kippenvel. Het einde nadert en dan gebeurd het ongelooflijke: De Cler laat zich (wéér) voorbijlopen, ook de anderen grijpen niet in en het is 2-1 voor Sparta.

En ineens horen we liedjes vanaf de overkant. Sparta had het de hele wedstrijd moeilijk, maar kon op geen enkele steun van het publiek rekenen. En dan na afloop heel tof gaan zingen en uitdagen. Misselijkmakend. Supporters kun je het niet noemen, want ‘supporteren’ staat voor het aanmoedigen van je club en dat is geen seconde gebeurd.

Een verschrikkelijk onverdiende nederlaag, maar daar hebben wij geen boodschap meer aan. De stemming is overgeslagen in enorme woede. Het bestuur en de spelers krijgen keiharde teksten naar het hoofd. Buiten is het onrustig en een groep doet een poging om de kleedkamer te bestormen. Wij druipen af richting de auto, volledig murw gebeukt door alles wat er gebeurd.

We weten het niet meer. Juist deze wedstrijd leek het weer goed te komen. Bij rust had het minimaal 0-3 moeten staan. Vandaag was het niet zozeer inzetgebrek. Maar als je dan weer zó een nederlaag weggeeft mag er hard opgetreden worden tegen de duurbetaalde heren.
De supporters blijven komen. Altijd die onvoorwaarlijke steun. Ook vandaag hebben velen weer hun kelen schor gezongen. Mensen leven voor Feyenoord, maar zien de club steeds verder ten onder gaan. We zijn het zat!

En ohja, van de vijftiende plek zijn we inderdaad weg. We staan nu gedeeld zeventiende. Feyenoord ONWAARDIG !

Tot zondag.