Zondag 26 oktober 2008, De Kuip, Rotterdam

In de kantine van de voetbalvereniging waar we zelf voetballen kreeg ik veel vragen en opmerkingen over Feyenoord. Cynisch, pesterig of meelevend, dat verschilde. Toch was er ook respect, nadat men begreep dat we de volgende dag gewoon weer naar De Kuip zouden gaan. Voor ons is dat echter vanzelfsprekend.

Soms zien ook wij niet meer hoe het verder moet. De laatste jaren is ons incasseringsvermogen flink toegenomen maar er zijn grenzen. Donderdag was er een nieuwe klap, toen Feyenoord van het veld werd geveegd door Nancy, de nummer zestien van Frankrijk. Op zulke momenten wens je dat je er niets mee te maken hebt en zou je het liefst nooit meer gaan. Om drie dagen later met nieuwe hoop tóch maar weer naar het stadion te rijden. Het Feyenoord gevoel is niet te beschrijven, maar misschien is dat wel het meest typerende.

Vandaag maken de weergoden het er niet leuker op. Donkere wolken hangen boven De Kuip en het belooft voor de mensen zonder overdekte plek een drijfnatte dag te worden. De tegenstander heet SC Heerenveen. Afgelopen week hadden zij de eer om tegen de sterren van AC Milan te mogen spelen. Zoals verwacht wonnen de Italianen, maar de Friezen speelden heel behoorlijk en hebben een uitstekende ploeg.

De aftrap is pas om half vijf. Tja, weer eens wat anders. De hele middag wachten en niet op tijd thuis voor de samenvattingen. Lang leve de commercie. Enige voordeel is dat het vrijwel donker is, omdat de wintertijd is ingegaan. Het zorgt voor wat meer sfeer.

Heerenveen begint sterk aan de wedstrijd. Veel bewegende spelers en prima positiespel. Feyenoord speelt angstig en zonder zelfvertrouwen. Niet zo vreemd ook. Toch komt Feyenoord steeds beter in de wedstrijd en doet het niet veel onder voor de Friezen. Maar uit een corner wordt het 0-1 en gaan we alsnog met een domper de rust in.

Meteen na rust krijgen we de volgende klap. Pranjic maakt 0-2. Gaan we weer verliezen? Ondanks de zoveelste tegenslag recht Feyenoord de rug. Ook de supporters. Ondanks de kansloos lijkende achterstand leven we hartstochtelijk mee. Als Makaay uit een vrije trap 1-2 erin knalt is er geen houden meer aan. SC Heerenveen en Luinge (eigenwijze, doch prima scheids, had vandaag zijn dag niet) hebben het zwaar te verduren. Mols raakt de lat en ondanks het enorme overwicht komt een nieuwe nederlaag nu toch erg dichtbij. Dan, in de laatste minuut, kopt Hofland de bal over de keeper richting het doel. We houden onze adem in. Mols geeft het laatste zetje en is het toch nog 2-2.

Het stadion ontploft van opluchting. Eventjes is alle ellende vergeten en wordt het gelijkspel gevierd als een overwinning. Al snel keren we terug op aarde, thuis moet je eigenlijk gewoon winnen en met een punt schieten we weinig op.

We moeten echter vooral kijken naar het mentale vlak. Een nieuwe nederlaag was een ramp geweest. Maar Feyenoord knokte en puur op wilskracht werd een gelijkspel behaald. Dát geeft ons nieuwe moed. Spelers en trainers van beide teams geven later aan dat Feyenoords comeback met name te danken was aan de geweldige steun van Het Legioen. Dat horen we graag, en zo hoort het ook!

Of dit een opstapje is naar betere tijden? We kunnen niets anders dan hopen. Er volgen nu twee zware uitwedstrijden. Eerst de derby tegen Sparta en zondag mogen we naar Limburg, waar Roda JC wacht.

Tot woensdag.