Originele verschijningsdatum: 26-03-2008

Lieve mede-Feyenoorders.

De vaste lezers zullen het waarschijnlijk wel hebben gemerkt…de laatste weken was er geen column van mijn hand. Zoals iedere goede schrijver had ook ik last van een “writersblock”. De kenners weten waar ik het over heb, gewoon geen inspiratie om iets neer te zetten wat literair verantwoord was. En laat dat nou ook heel toevallig (of niet?) hebben samengehangen met de prestaties van de Kuipbewoners.

Na het schaamteloze optreden tegen de boefjes uit 020 kon ik het niet meer opbrengen om nog iets fatsoenlijks neer te zetten. Ik hoef me er niet voor te schamen, omdat ook ons elftal niets fatsoenlijks op de mat legde. Kortom, zij in een neerwaartse spiraal…ik pas me ongelooflijk makkelijk aan.

Maar nu pak in de ganzenveer maar weer op en probeer er weer iets van te maken. Afgelopen zaterdag mochten onze jongens aantreden tegen de vrienden van Ilse de Lange, wat een heerlijk wijf zeg, ik heb er menig natte droom aan over gehouden. Als ik er nog aan denk… ik word waarschijnlijk morgenochtend weer wakker met het dekbed vastgekleefd aan mijn buik. Maar offers moet iedereen brengen, dus mij hoor je niet klagen.

Omdat we wederom geen kaart hadden (@…doe je je best zaterdag, ik wil wel naar het armzalige clubje van Dirk en Louis) streken we weer ouderwets neer in onze voetbal stamkroeg, Four Corners in Spike. Kom ook eens langs als je geen kaart hebt, het is er soms reuze gezellig. Ik was nog alleen en genoot van mijn eerste pils, toen de wedstrijd na een goede halve minuut de smaak van mijn biertje deed veranderen in die van slootwater gemengd met azijn. De welbekende gifbeker… Gelukkig hebben wij Bahia, die al snel het evenwicht herstelde. Even later was het weer de beurt aan de mannen van Robbie Maas. Weer keken we tegen een achterstand aan. Na een klein half uurtje was het Landzaat die met zijn eerste voor Feyenoord de stand op het scorebord weer in evenwicht bracht. 2-2. Met deze stand werd tevens de rust bereikt.
Na de aftrap voor de tweede helft was het een vlijmscherpe counter van waaruit Hofs (NIET buitenspel) de 2-3 intikte. Helaas was het na enkele minuten weer gelijk. Na een scheidsrechterlijke dwaling (Greene tikte die gozer echt buiten de 16 aan) werd de pingel benut. Timmer zat er nog aan met zijn vingertoppen, maar helaas net niet genoeg. De einduitslag was daarmee bereikt, en met een schamel puntje verlieten onze jongens Almelo. De reacties van de supporters in het uitvak lieten niets te wensen (of verwensen?) over. Teleurstelling, woede, onmacht…zeg het maar. Nog een geluk dat homo Blom niet een rode kaart trok voor Hofland, het had gekund.

Nu maar toeleven naar de bekerclash met het lastige en roemruchte FC Zwolle. Hopelijk bekeren we verder en liggen op koers voor toch nog een prijsje. Ik zie jullie donderdag.

Laterz,
BUUT

PS: ik ga voor Martin Jol….