Namens Hand in Hand, het magazine van de Feyenoord supportersvereniging, meldde ik me woensdag jl op de nieuwjaarsreceptie van Feyenoord. Hoewel ik er tussen vrijwel alleen maar volwassenen stond, waande ik me soms even terug in mijn kindertijd.

U kent ze wel, de voetbalgekke jongetjes die een moord doen voor de handtekening van hun favoriete voetballer. Of gewoon op posities gaan staan waar ze de meeste kans maken op zoveel mogelijk handtekeningen van welke voetballer dan ook. Ook ik heb die tijd gehad. Met blocnote en pen in de aanslag, het zweet in je handen, maar klaar om op de grote voetballers af te stormen.

Ik had echter het voordeel dat mijn vader in het verleden functies heeft bekleed wat het voor mij een stuk eenvoudiger maakte. Aan de hand van pa kwam ik voor en na afloop van wedstrijden in ruimtes waar met name de bobo’s rondliepen. En dus ook de voetballers. Terwijl pa handen stond te schudden kon ik in alle rust op jacht naar handtekeningen, want de meeste anderen kinderen mochten er niet komen. Wat was ik trots op de handtekening van Julio Cruz en de foto met Kees van Wonderen!

Het Maasgebouw was vaak mijn jachtterrein. Afgelopen woensdag liep ik er weer eens naar binnen. Opnieuw met blocnote en pen in de aanslag. Ik zag zowel Eric Gudde, Mark Koevermans als Onno Jacobs er een blik op werpen toen ze mij bij de ingang van de zaal een gelukkig Nieuwjaar wensten. Alsof ze dachten: die komt hier niet om onze handtekeningen te scoren.

Ik had inderdaad een heel ander doel. Namelijk Eric Gudde persoonlijk vragen of het voortbestaan van Feyenoord in gevaar is. Niet eens vanwege de torenhoge schuld, maar omdat Aad van der Laan, voorzitter van de Sportclub, deze woorden dreigend uitsprak in zijn nieuwjaarsspeech. Hij verwees hiermee naar de zogenaamde eenwording – het samengaan van Feyenoord N.V., Sportclub Feijenoord en stadion Feijenoord – die maar niet tot stand komt. In de volgende Hand in Hand zal hier uitgebreid op in worden gegaan.

En dus stond ik na het officiële gedeelte keurig in de rij achter enkele gerenommeerde journalisten. Blocnote en pen in de aanslag, het zweet in mijn handen. Op jacht naar antwoord, in plaats van een handtekening.

Volgens meneer Gudde is het voortbestaan van Feyenoord niet in gevaar en is de eenwording dichterbij dan ooit. Maar kleine jongetjes worden groot en dus had ik dondersgoed in de gaten dat er achter deze woorden een hoop geheimzinnigheid schuilt.

Ondanks dat sluit ik me aan bij de afsluitende woorden van onze directeur. Woorden, waar iedere Feyenoord supporter, jong of oud, zich in zal kunnen vinden:

Laten we proosten op een fantastisch Feyenoord jaar!