Zondag 29 november 2009, FC Den Haag stadion, Den Haag

In het afgelopen rampseizoen was Den Haag uit één van de weinige wedstrijden waar we als Feyenoorder graag aan terugdenken. Uitgerekend die wedstrijd moest ik wegens vakantie missen en ik hoop dus maar dat de heren voetballers er ook dit seizoen iets moois van maken in Den Haag.

Na een nachtje mooi stappen is een aanvangstijd van 12.30 uur extra zuur, zeker met de bijbehorende combiregeling. Even na tien uur ‘s ochtends verzamelen we bij De Kuip, waar de eerste bussen al vol zitten. Wij doen het lekker rustig aan, begroeten wat bekenden en wachten op de volgende bussen.

Eenmaal in de bus staat niks ons meer in de weg om af te reizen naar Den Haag. Of toch wel? Dat stewards vaak niet van een al te hoog niveau zijn wisten we allang, de steward van onze bus maakt het wel erg bont door verkeerd te tellen, waardoor er twee supporters de bus weer uit moeten. ”Omdat er ook twee stewards moeten zitten.” Dit valt uiteraard verkeerd en niemand maakt aanstalten om de bus te verlaten. Uiteindelijk offert één groepslid zich op en verlaat de bus, die vervolgens, drie kwartier nadat we zijn ingestapt, wegrijdt bij De Kuip.

De reis verloopt verder rustig en al snel zien we het stadion liggen langs de snelweg. De afrit af, parkeren en de bus uit zou je denken. De politie heeft echter nog een touristische route voor ons in gedachte en via woonwijken, fietspaden (!) en tunnels die maar nét onze bussen doorlaten bereiken we uiteindelijk de bunker dat zich een publieksvriendelijk voetbalstadion noemt.

In het vak zoeken we een plaatsje in de zon en mogen we ons gelukkig prijzen met één van de laatste warme broodjes die de plaatselijke catering voor ons beschikbaar heeft, want nog voor alle bussen Den Haag hadden bereikt was het eerste voedsel alweer op. Het uitvak zelf kan ermee door. Of nou ja. Ieder normaal mens zou zich in een dierenkooi wanen, als voetbalsupporter zijn we allang blij dat er geen net voor ons neus hangt en we niet in een hoge, donkere hoek zijn weggestopt.

Ergens op midden noord zien we zowaar een paar volle vakken, de rest van het stadion is matig gevuld. Bij de opkomst presteren de Hagenezen een groot spandoek met een tekst over spreekoren. Ludiek of toch gewoon een spelfout? Het uitvak blijft niet achter en naast de meegebrachte Feyenoord vlaggen showen we een mega groot doek aan het thuispubliek.

Voetballen dan maar? FC Den Haag en Feyenoord staan beide erg hoog in het rode kaarten klassement van dit seizoen en we verwachten dan ook een potje vol strijd. Bij Feyenoord lopen weer veel jonge spelers uit eigen jeugd en we hebben vandaag zelfs een debutant in ons midden: Bart Schenkeveld. Al snel laat hij zien dat Been hem terecht een kans heeft gegeven.

Omdat het hard regent en het de onderste rijen van het uitvak niet overdekt zijn, staan we met 900 man opgepropt bij elkaar. Dat geeft echt een kicken effect bij een doelpunt en ik hoop meer dan ooit op 0-1. Mijn wens gaat in vervulling als Ron Vlaar de bal uit een hoekschop keihard binnen kopt. Het uitvak gaat compleet uit zijn dak en ik moet, net als de anderen om me heen, meerdere pogingen doen om mezelf staande te houden bij het juichen. Heerlijk gewoon!

In de tweede helft neemt de druk van Den Haag toe. Feyenoord voetbalt erg slecht maar levert gelukkig flink strijd. Midden noord wordt eindelijk wakker wanneer het Haags kwartiertje aanbreekt. Helemaal leuk wordt het als Den Haag gelijk denkt te maken. De grensrechter heeft allang voor buitenspel gevlagd, maar Midden Noord en de doelpuntenmaker hebben niets door en vieren de goal als een overwinning. Het leedvermaak bij ons is groot, al moeten we toegeven dat Feyenoord het vreselijk zwaar heeft. We zijn dan ook opgelucht als Feyenoord het duel diep in blessuretijd beslist: 0-2 en opnieuw feest in het uitvak!

Eindelijk weer eens een overwinning! Het voetbal was niet om aan te zien, sommige jongens moeten nog een hoop leren en bij een aantal twijfel ik of dat ooit echt goedkomt, maar dit team kan in ieder geval bikkelen. Verder hebben we eindelijk weer eens een verdediging die staat en mogen we vooral trots zijn op het vele talent uit eigen jeugd.

Op de terugweg wordt de snelweg tot de ring van Rotterdam (!) voor ons vrijgehouden en op de derde baan rijden de bussen ons naar De Kuip. Dat is dan wel weer mooi. Ondertussen genieten we na van de lekkere sfeer in het uitvak en de extase na de Rotterdamse goals.

Tot volgende week! Voor de foto’s klik je hier!