Het is een prachtig fenomeen, de Kuipontmaagding, die eerste keer naar de tempel aan de maas… vanuit de verte schijnen de lichtmasten je tegemoet, het glimmende dak op de Kuip zorgt ervoor dat het een adembenemende verschijning is. Eenmaal bij het stadion neem je buiten plaats in een rij waar geen einde aan lijkt te komen, op de achtergrond roert het stadion zich… het Hand in Hand galmt over het plein door de openingen van het stadion. Duizenden mensen vinden hun weg, jij bestijgt de trappen waarvan het lijkt alsof ze minimaal tot in de hemel rijken… eenmaal boven ga je door de deuren en een orkaan van geluid vult je oren, kippenvel centimeters dik!

Iedereen kent dit zaligmakend gevoel, die eerste keer naar een thuiswedstrijd van Feyenoord… dat is speciaal, maar niet voor iedereen;

“gister feyenoord den bosch geweest, we zaten in het ‘sfeer’ vak, ja er werd veel gezongen maar om nou te zeggen dat het positieve sfeer was….nee. erg veel onsportief gedrag, beetje jammer aan gezien het om het voetbal gaat. ze zongen veel over joden zoals: joden aan het gas, hij fluit voor de joden, de joden gaan eraan enz. het brak mijn hart en werd er erg verdrietig van, zelfs mensen die de hitler groet doen, ik had het liefst in janken uitgebarst! vond het heftig en bij de woorden: wie niet springt is een jood, bleeft ik staan, hoofd omhoog en dankbaar dat ik de God van de Joden mag kennen!! I love you Jesus!! / BRON: Facebook.

Dit is dus ook de reden dat ik (bijna) nooit naar zulke bekerwedstrijden ga, of er zitten jankende kinderen naast me, of er zitten mensen die NIETS maar dan ook NIETS met Feyenoord hebben… En alleen maar komen om te kunnen zeggen dat ze bij Feyenoord zijn geweest, en in vak S hebben gezeten (“je weet wel, dat hooligan-vak”).  VERSCHRIKKELIJK.

Zondag zit ik met een grote zak chips op de bank. Vol passie en beleving voor de tv, hopelijk om te zien hoe de JODEN ten onder gaan, en hoe Suaneus afgetrapt wordt.

AMEN

Zondag staat weer de enige echte Klassieker van Nederland op het programma. Helaas is de wedstrijd van het jaar verkracht door de burgemeesters van amsterdam en Rotterdam. Dat is jammer. En onnodig.

Natuurlijk waren beide supportersgroepen gewaarschuwd. Na de hevige rellen in 2005 dreigden de burgemeesters al om vijf jaar lang geen supporters van de bezoekende partij toe laten zodra het nog een keer mis zou gaan.

Maar ging het vorig jaar wel echt mis? De ajax-supporters stoeiden op het plein wat met de Mobiele Eenheid en de Feyenoord-fans maakten zich enkele seconden (!) schuldig aan kwetsende spreekkoren. Dat was alles.

Ok, het is allebei verboden. Maar wat is tegenwoordig nou niet verboden als je voetbalsupporter bent? Ieder seizoen wanneer ik ajax-uit bezoek, krijg ik, na een extreem zware fouillering, een A4-tje in mijn hand gedrukt waarop staat wat er allemaal verboden is die dag. En geloof me, dat is een hele hoop.

Ik verdenk de burgemeesters er dan ook van dat ze vooraf al hadden afgesproken om het kleinst mogelijke incident aan te grijpen om de maatregel toe te passen. Geen supporters van de tegenpartij in de stad, dat scheelt een hoop gedoe, moet men gedacht hebben. Dapper, hoor. Dat De Klassieker daarmee een groot deel van haar glans verliest, is blijkbaar niet belangrijk.

Veel voetbalfans zullen het met mee eens zijn. Buitenstaanders zullen vinden dat de maatregel terecht is en dat het tuig dat zich voetbalsupporter noemt het aan zichzelf te danken heeft.

Maar ik praat vechtpartijen en spreekkoren niet goed. Ik vind echter wel dat gezonde rivaliteit en emotie erbij horen. Zeker bij ajax tegen Feyenoord. Voor de supporters de absolute wedstrijd van het jaar. De wedstrijd waar je weken naar toeleeft. De wedstrijd die je gewoon niet mag verliezen. Gelukkig hebben we nu een trainer die dat ook weet. Nu de spelers nog, Mario!

Ook al wordt PSV nog honderd keer kampioen, de wedstrijd tussen ajax en Feyenoord zal altijd de enige echte voetbalklassieker van Nederland blijven.

Daar kan geen enkele burgemeester iets aan veranderen.

Come on Feyenoord, geen woorden maar daden!