6:30, de wekker gaat maar echt lekker geslapen heb ik niet. Gisteren verloor Feyenoord weer eens een wedstrijd, maar eerlijk gezegd maakt dat me niet meer uit. Wat me wel uitmaakt is het feit dat 1 van de 2 laatste “topclub waardige” iconen van Feyenoord gisteren gestorven is. Feyenoord is Feyenoord niet meer, een term die te vaak naar voren komt maar o zo waar is, beleidsbepalers denken dat dit slechts een vluchtig moment is maar niets is minder waar!
De trouwste en fanatiekste supporters (waartoe ik mezelf ook reken) zien het niet meer zitten. Hoe het zover gekomen is kan ik wel uit de doeken doen maar dat verhaal past niet op deze pagina, het past zelfs niet op een toiletrol, al zou dat wel toepasselijk zijn. Nee, het heeft geen zin om het nu te vertellen want de bestuurders kijken toch de andere kant op, en wanneer ze wel toevallig dit stukje lezen doen ze dit vast met een gelukzalig gevoel. Maar zo voel ik me niet, ik voel me klote… pijn in m’n kop, ik geef me niet graag gewonnen maar “het supportersbeleid” bij Feyenoord heeft ervoor gezorgd dat Het Legioen verslagen is! Dit jaar zal nog in het teken staan van de laatste naweeën (jubileum nacht, SCUM thuis) van een van de grootste supportersscharen uit Europa. Hoe het toch zover heeft kunnen komen? De reden is simpel, door alle maatregelen en de houding van de club voelen supporters zich niet meer welkom bij Feyenoord. Tot 2 jaar terug zat de Kuip elke wedstrijd vol, jaren achterheen… volgende week is het UEFA Cup, ik hou mijn hart al vast!
Het is treurig om te moeten concluderen maar wanneer het nieuwe stadion er staat gaat Feyenoord kopje onder. Niet omdat het nieuwe stadion er staat, maar omdat er niemand meer komt. De laatste trouwe supporters zullen dan afhaken want het enige waarvoor wij nu nog naar Feyenoord gaan week in, week uit is het stadion. Tot voor gisteren was dit ook de hechte band van de supporters onderling, maar iedereen weet hoe dat er nu voor staat.
De verdeeldheid is groot, Feyenoord je heb je zin gekregen, wij zijn verslagen, we moeten na jaren van strijd buigen voor de absurde veiligheidsmaatregelen, elke week weer een of andere combiregeling extra (terwijl sinds Beverwijk -inmiddels 12 jaar terug- er praktisch niets meer is gebeurd bij uitwedstrijden), de propaganda, het uitdelen van stadionverboden op basis van leugens,- list en bedrog, de dure kaarten, de mentale klappen, de compartimentering, het misbruik van de macht, de commerciële nonsens, het week in week uit betuttelen, beledigen en afvallen van de supporters en tenslotte ook nog de asociale houding van zowat elke tak qua medewerkers van Feyenoord Rotterdam N.V. tegenover de supporters.
Het Feyenoord Legioen was ooit een paradijs, een utopie voor metgezellen, maar nu stort het fanatisme van de Feyenoorder nog harder in elkaar dan de sportieve successen. Eind jaren 80 maakte we ook al een sportieve depressie mee, toen bleef de club groot dankzij een geweldige groep supporters, nu 20 jaar later gebeurd hetzelfde, alleen heeft Feyenoord nu de laatste strohalm al vertrapt.
We hebben de laatste mijlpaal bereikt, we kunnen nog terug maar alleen wanneer er kordaat een einde wordt gemaakt aan het huidige supportersbeleid en Het Legioen op waarde wordt geschat. Alleen dan zullen de oude tijden kunnen terugkeren! Ondanks dat Het Legioen gebroken is bloeden we nog allemaal rood en wit. Het is geen makkelijke klus die Feyenoord voor de boeg heeft, maar als er nu niet ingegrepen wordt dan zullen jonge supporters uitblijven. En is de club op de lange termijn gedoemd, ik hoop dat de glimlach inmiddels van het gezicht is verdwenen bij de beleidsbepalers maar ik ben bang dat ze nu glunderen van oor tot oor…
Tja, Dát is Feyenoord hé!
Recente Reacties