Zondag 21 september 2008, De Kuip, Rotterdam

Al op de derde speelronde van het seizoen is het zover. D-day. Feyenoord tegen Ajax, de enige échte Klassieker in dit land. Met name voor de supporters de wedstrijd van het jaar. Er staat zóveel op het spel. Zal het Feyenoord vandaag eindelijk weer eens lukken de zo gehate aartsrivaal te verslaan?

De voortekenen zijn ongunstig. Afgelopen donderdag liep Feyenoords rentree in Europa uit op een afgang. De kansloze 0-1 nederlaag zorgde voor behoorlijk wat onrust tussen de aanhang, omdat ook de inzet van de heren spelers weer eens te wensen over liet. En dát kunnen we niet gebruiken in de wedstrijd tegen de aartsrivaal.

Niet alleen wij zelf werden ongerust van donderdag. Waar (op de club, in de kroeg), en met wie (fans van verschillende andere clubs) we ook vooruitblikten op zondag, iedereen voorspelde een dikke overwinning voor Ajax. Niet dat we zelf heel veel vertrouwen hebben in een goede afloop, maar dit gaat ons toch wat te ver. Alsof Ajax zo goed is?!

We vertrekken vroeg naar De Kuip, waar de spanning voelbaar is. Ajax komt naar Rotterdam en de haat hangt in de lucht. Zo hoort het. De aankomst van de treinen verloopt zonder bijzonderheden. Vanaf het voorplein klinken de bekende welkomstkreten, de heren van de ME kijken zenuwachtig toe en proberen de paardjes in bedwang te houden en de Ajacieden maken er zoals ieder jaar een wedstrijdje van wie er het hardst de trein uit kan sprinten. Behoorlijk idioot, maar toch wel weer begrijpelijk. Wie immers ons prachtige stadion ziet, wil zo snel mogelijk naar binnen!

Drie kwartier voor aanhang zit het stadion al aardig vol en de sfeer zit er goed in. De boefjes hebben met moeite twee uitvakken gevuld gekregen. We spelen vandaag dus voor een volledig uitverkocht huis. Alleen al bij de warming-up barst er een orkaan van geluid los. De spelers van Ajax krijgen zoals het hoort een hels fluitconcert. Het Legioen is er, zoals altijd, helemaal klaar voor.

De vraag is of Feyenoord dat ook is. De lijst met blessures wordt maar niet korter en vandaag missen we zelfs onze aanvoerder. Tel de wedstrijd van donderdag en de negatieve thuisbalans tegen Ajax daarbij op en je vreest het ergste. De schitterende TIFO actie, fakkels en de enorme beleving van de supporters, die de Kuip doen kolken nemen onze zorgen weg. We gaan ervoor!

Feyenoord begint ijzersterk. Biseswar breekt door maar gaat te makkelijk liggen en Fer krijgt een prima schietkans. De spelers, opgezweept door de extreem fanatieke aanhang, zijn scherp. Na tien minuten is het tijd voor een oude bekende. Leonardo was tien jaar oud toen Feyenoord hem uit de sloppenwijken van Brazilie haalde. De club heeft hem vervolgens jarenlang geholpen en gesteund met alles wat hij maar wilde. Als dank vertrok hij naar de aartsrivaal. Deze ondankbare huilebalk krijgt vandaag wat hij verdient: Een keiharde aanpak van zowel de spelers als van ons.

Na 40 minuten komt Ajax op 0-1 en we gaan met een flinke domper de rust in, al had het nog erger kunnen zijn als Timmer rood had gekregen voor het neerhalen van Leonardo.
Maar Feyenoord toont veerkracht en leeft na rust weer op. Biseswar stuit op de keeper maar Tomasson kopt uit de rebound 1-1 binnen. Het zorgt voor een geweldige ontlading. De wedstrijd gaat spannend verder. Uit het niets staan we weer achter en lijkt het over. Vijf minuten voor tijd schiet Tomasson ons via een penalty weer op 2-2 en daar zou het bij blijven…

De gelijkmaker werd gevierd als de winnende goal en met een daverend applaus bedanken we de spelers. Vreemd? Nee. Vandaag hebben we een Feyenoord gezien dat wilde knokken. Ondanks veel tegenslag, zowel voor als tijdens de wedstrijd, toonde de ploeg veerkracht. Ajax en met name Leonardo werden bij de keel gegrepen en niet meer losgelaten, precies zoals beloofd. Dat we dan niet winnen is jammer, maar we kunnen trots zijn op onze club.

En niet te vergeten, op onszelf. De Kuip was negentig minuten lang een kolkende heksenketel. We stonden, ook bij achterstand, als één man achter de ploeg en de sfeer was ouderwets.

De boefjes uit Amsterdam staan weer vooraan met klagen over de scheidsrechter. Met name opperneus Huntelaar had zijn mond er vol van. Toegegeven, de meest bepalende beslissingen van de scheidsrechter vielen in ons voordeel uit. Maar de boefjes kunnen zich beter druk maken om zichzelf. Ze voetbalden waardeloos en het uitvak paste zich moeiteloos aan dat niveau aan.

Feyenoord straalde zowel op als buiten het veld veel meer passie en beleving uit. Dan dwing je nu eenmaal meer af, ook bij de scheidsrechter. De boefjes hebben een grote mond maar maakten niets klaar. Sterker nog, alleen Feyenoord maakte vandaag aanspraak op de overwinning!

Feyenoord heeft weer wat van haar glans teruggewonnen. Nu hopen dat we een stijgende lijn te pakken hebben. Eerst voor de beker tegen Top Oss, zondag wacht de zware pot in Groningen.

Tot woensdag.